NAJAVA: Otvaranje izložbe slika iz kolekcije Savremene galerije „Jovan Bijelić” u Umetničkoj koloniji Ečka

Bijelić je studirao slikarstvo na Umetničkoj akademiji u Krakovu (1908-1913). Studijski je boravio u Parizu (1913-1914) i u Pragu kod slikara Vlaha Bukovca (1915). Po završetku školovanja dobija posao nastavnika crtanja u gimnaziji u Bihaću (1915-1919). Godine 1919. je pozvan u Beograd da bude scenograf, a kasnije i direktor slikarske radionice u Narodnom pozorištu. Najviše je slikao pejzaže, portrete i mrtve prirode. U svojoj umetnosti prošao je kroz nekoliko stilskih faza uključujući kubizam, fovizam i apstrakciju, a bio je jedan od najznačajnijih predstavnika kolorističkog ekspresionizma kod nas. Imao je samostalne izložbe u Zagrebu 1919, Beogradu (1929, 1932, 1957), Sarajevu (1957), Ljubljani (1958), Bihaću (1960) i poslednju u Zrenjaninu (1961). Bio je učesnik mnogih kolektivnih izložbi. Jedan je od osnivača grupe Oblik. Dobitnik je brojnih nagrada za svoje stvaralaštvo od kojih je najznačajnija nagrada za životno delo u slikarstvu 1960. godine koju mu je dodelio Savet za kulturu Narodne Republike Srbije. Za redovnog člana SANU izabran je 1963. godine.

Svojim delom i sveukupnim angažmanom Bijelić je ostavio neizbrisiv trag u našoj kulturi i umetnosti i imao je veliki uticaj na mlađe generacije slikara. Ove godine obeležava se sto četrdeset godina od rođenja i šezdeset godina od smrti jednog od naših najznačajnijih slikara XX veka Jovana Bijelića (Revenik 1884 – Beograd 1964).