Ime laureata proglašava se najčešće 17. februara, na dan rođenja Todora Manojlovića, a nagrada se, prema dogovoru sa dobitnikom, dodeljuje u Baroknoj sali Gradske kuće u Zrenjaninu. Nagrada se sastoji od novčanog iznosa, povelje i objavljivanja knjige laureata nagrade u ediciji „Feniks“ u okviru izdavačke delatnosti Gradske narodne biblioteke „Žarko Zrenjanin“. Nagrada se dodeljuje stvaraocima iz različitih oblasti umetnosti čije delo je u saglasju sa bićem i stvaralaštvom Todora Manojlovića.
Obrazloženje upravnog odbora fonda „Todor Manojlović“
Više od četiri decenije Franja Petrinović predstavlja jednu od najsvetlijih tačaka na književnom nebu Novog Sada i savremene srpske proze. Pišući romane, pripovetke, ali baveći se i književnom kritikom, čitavo to vreme, Petrinović je praktično i kritički zagovarao visokomodernističku i postmodernističku poetiku, istrajno delujući u složenim istorijskim, socijalnim i umetničkim okolnostima. Ako je kao mlad pisac, u saradnji sa Đ. Pisarevim krenuo od ekstremnih, istraživačkih područja pisanja proze, vremenom, od knjige Tkivo, opsene, on je, bez oklevanja i distance, počeo da se na književno promišljen i ozbiljan način bavi najraznovrsnijim problemima savremenog života u Srbiji. Preispitujući fenomen prolaznosti i poroznosti ljudskih sudbina, Petrinović je kreativno nastavio da piše na tragu velikih pisaca Novog Sada, kakvi su A. Tišma i M.M. Dimovska. Njegovi romani Almaški kružoci lečenih mesečara, Popravljač ogledala i Konačni izveštaj o ravnoteži , kao i zbirke pripovedaka Trauma i Napokon, visoki su književni doprinos savremenoj srpskoj književnosti. Tim delima se Franja Petrinović nedvosmisleno priključio svetlom spisku dobitnika nagrade Fonda Todor Manojlović.
